نزدیک به سه هفته از آغاز حمله نظامی دولتهای آمریکا و اسرائیل به ایران میگذرددر این مدت بخشهای وسیعی از کشور و زیرساختهای حیاتی آن آسیب دیده و زندگی میلیونها شهروند ایرانی بهشدت تحت تأثیر قرار گرفته است. گزارشها از کشته و زخمی شدن غیرنظامیان، از جمله کودکان، و آسیب به مراکز درمانی، آموزشی و زیرساختهای حیاتی و نیز آوارگی گسترده مردم حکایت دارد.
جمهوری اسلامی نیز با شلیک موشک و پهپاد به شهرهای اسرائیل و کشورهای منطقه، از جمله به صنایع تولید نفت، فرودگاهها و هتلها، و بهویژه به پایگاههای آمریکا در آن کشورها واکنش نشان دادهاست. اکنون تمام منطقه بهخصوص کشورهای عرب خلیج فارس عملا به منطقهی جنگی تبدیل شدهاند. صدور نفت از تنگهی هرمز با مانع مواجه است. چشمانداز روشنی برای پایان جنگ دیده نمیشود و تلاش مؤثر و جدی دیپلماتیک برای توقف آن شکل نگرفته است.
ما مخالفت قاطع خود را با جنگ و تداوم آن، بمباران و تخریب زیرساختهای کشور اعلام میکنیم و خواهان پایان فوری آن هستیم. در عین حال، سیاستهای تنشزا و ماجراجویانه جمهوری اسلامی، و نیز حملات نظامی دولتهای آمریکا و اسرائیل را در شکلگیری و تداوم این بحران مؤثر دانسته و هر دو را محکوم میکنیم.
همانطور که دبیر کل سازمان ملل تصریح کرده است آتشبس در ابتدا نیازمند توقف حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران است. جمهوری اسلامی نیز نباید پذیرش آتشبس را به دریافت غرامت و «تنبیه متجاوز» موکول کند.
در چارچوب روابط بینالملل، جنگها محصول تصمیم دولتها هستند و مسئولیت اصلی این درگیری متوجه آنهاست. حمله نظامی در تعارض آشکار با منشور سازمان ملل و اصول بنیادین حقوق بینالملل قرار دارد و همزمان در بستری از نظامیسازی و تشدید رقابتهای ژئوپولیتیک در منطقه شکل گرفته است.
ما تأکید میکنیم که مردم ایران مسئول سیاستهای جمهوری اسلامی نیستند. این حکومت نه حاصل انتخاب آزاد مردم است و نه در راستای منافع آنان عمل کرده است. ما بر این باوریم که استقرار آزادی و دموکراسی در ایران و تحقق آرزوها و آمال تاریخی مردم ایران، تنها از طریق جنبشهای مردمی و مبارزات مدنی آنها میتواند مستقر گردد، نه از طریق مداخلهی نظامی دولتهای خارجی و بمباران و کشتار آنها.مردم ایران صرفاً قربانی نیستند؛ آنها در سالهای اخیر، از جمله در جنبش «زن، زندگی، آزادی» و دیگر کنشهای مدنی، نشان دادهاند که نیرویی فعال برای تغییر هستند و گذار دموکراتیک تنها از مسیر همین ظرفیت اجتماعی ممکن است.
حفظ جان انسانها، بهویژه غیرنظامیان، زندانیان، بیماران و گروههای آسیبپذیر، باید در اولویت مطلق قرار گیرد. حمله به بیمارستانها، مدارس و مناطق مسکونی نقض صریح حقوق بینالملل بشردوستانه است و همه طرفهای درگیر موظفاند از آن اجتناب کنند و به اصول حقوق بشردوستانه پایبند باشند.
این جنگ نه راهحل مشکلات ایران است و نه جایگزینی برای تغییرات دموکراتیک. تداوم آن با تخریب زیرساختها، میدان دادن به جنگسالاران، تشدید فضای امنیتی و تضعیف جامعه مدنی، مسیر گذار دموکراتیک را دشوارتر کرده و خطر بیثباتی گسترده را افزایش میدهد. همزمان، سرکوب داخلی نیز تشدید شده و جان فعالان مدنی و زندانیان سیاسی در معرض خطر جدی قرار گرفته است.
ما از سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بینالمللی میخواهیم با بهکارگیری همه ابزارهای سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک برای توقف فوری جنگ، کاهش تنشها و تسهیل کمکرسانی انسانی اقدام کنند. همچنین خواستار بررسی مستقل نقض حقوق بشر و قوانین بینالمللی و پاسخگویی تمامی طرفها هستیم. سازمان ملل متحد با مداخلهی می تواند فعالانه از گسترش چرخهی خشونت در منطقه جلوگیری کند و طرفین درگیر را به مسیر پایان دادن فوری به جنگ ترغیب نماید
ما عمیقا نگران آن هستیم که با تداوم این جنگ، منطقهی خاورمیانه و بهشمول آن کشور ما تبدیل به میدان رقابت بین قدرتهای مختلف، اعم از منطقهای و جهانی شود. این امر میتواند با توجه به اهمیت اقتصادی ژئوپولتیکی آن، جهان را با بحران بزرگی مواجه سازد.
ما بر ضرورت همکاری وسیعتر نیروهای جمهوریخواه و تلاش برای شکل دادن به یک آلترناتیو جمهوریخواهی در داخل و خارج ایران، برای تاثیرگذاری بر تحولات سیاسی کشور تاکید میکنیم. این امر تنها از طریق همگرائی بیشتر نیروهای جمهوریخواه، با اتکا به نقاط اشتراک اصلی و حداقلی جمهوریخواهان و اتحاد حول چارچوب کلی اصول جمهوریخواهی، بهمثابهی یک نظام سیاسی امکانپذیر است. شکلگیری یک آلترناتیو دموکراتیک تنها از طریق همکاری و همافزایی نیروهای داخل و خارج کشور ممکن است.
ما بر ضرورت گذار از جمهوری اسلامی و استقرار یک نظام جمهوری دموکراتیک، سکولار/لائیک و مبتنی بر رأی آزاد مردم، حقوق بشر و حاکمیت ملی تأکید میکنیم و آن را تنها راه پایدار خروج از بحرانهای کنونی میدانیم.
ما از مردم عزیز کشورمان میخواهیم با همبستگی و همیاری متقابل بین تشکلهای جامعه مدنی و نهادهای صنفی به کمک هموطنان آسیبدیده بشتابند و از امدادرسانی، حمایت از آسیبدیدگان، در زمینهی دسترسی به درمان، ارتباطات و خدمات حیاتی دیگر دریغ نکنند و کوشش کنند چتر حفاظت اجتماعی را گستردهتر کنند.
امضاکنندگان
همگامی برای جمهوری سکولاردموکرات در ايران
ائتلاف:
۱. اتحاد جمهوری خواهان ايران
۲. حزب چپ ايران
۳- جبهه ملی ايران ـ اروپا
۴. سازمان های جبهه ملی ايران در خارج از کشور
۵. همبستگی جمهوری خواهان ايران
کانون همکاری نهادهای جمهوری خواه ایران
۱- جنبش جمهوریخواهان دموکرات و لائیک ایران
۲- نهاد همگرایی جمهوریخواهان ایران - استکهلم
۳- انجمن ایرانیان جمهوری خواه – تورنتو (تیرا)
۴- انجمن آموزشی و پژوهشی دانا
۵- شبکه همگرایی جمهوریخواهان سکولار و دموکرات ایران
کنگره مشترک جمهوری خواهان دموکرات و فدرال دموکرات
۱- اتحاد برای ایران استرالیا
۲- تجمع احواز
۳- تورکمن های دموکرات ایران
۴- حزب نماینده منافع جامعه بختیاری - بختیاری، لرستان، کهگیلویه و بویراحمد
۵- حزب دموکرات آذربایجان
۶- شورای همکاری ترکمنصحرا
۷- فرقه دموکرات آذربایجان
۸- کانون دموکراسی و توسعه آذربایجان
۹- گروه ۲۵ شهریور
۱۰- گروه ایرانیان جمهوریخواه استرالیا (یار)
۱۱- گروه چتری همنوا
۱۲- گروه نه به اعدام
۱۳- مرکز زنان تورک
۱۴- جبهه متحد بلوچستان ایران-جمهوری خواهان فدرال
۱۵- جبهه دموکراتیک ایران
۱۶- اتحاد ایرانیان جمهوری خواه - انگلستان
۱۷- حزب سوسیال دموکرات مام میهن
۱۸- جنبش مبارزه عربی برای ازادی احواز
نهادهای شهری جمهوری خواهان
۱- همایش ایرانیان هامبورگ و حومه
۲- جمهوری خواهان انقلاب مهسا ( جام)- هایدلبرک
۳- کانون ایرانیان جمهوریخواه جنوب سوئد
۴- کادر درمان برلین برای حقوق بشر
۵- طرفداران جمهوری سکولار دموکرات
۶- بنیاد مهسا کپنهاک
