ایرانیان نوروز امسال را در زیر بمبارانهای بیامانِ هواپیماهای اسرائیلی و آمریکایی جشن میگیرند و امیدوارند در سالی که آغاز میشود، جنگ و خونریزی هرچه زودتر پایان پذیرد و صلح و آرامش به کشورشان بازگردد. آنان سالی سرشار از درد و رنج و اندوه را پشت سر میگذارند. در نوروز امسال بسیاری از خانوادهها مصیبتزده و عزادارند و اکنون، با ناباوری و اندوهی دوچندان ویرانی زیرساختهای حیاتی کشورشان را تماشا میکنند و در آغاز سال ۱۴۰۵ امیدوارند کشورشان بیش از این ویران نشود.
نخستین بار نیست که ایرانیان در زیر آتش و گلوله و بمب نوروز را جشن میگیرند. در نخستین فروردین پس از انقلاب ۱۳۵۷ هواپیماهای جنگی عراق به حریم هوایی ایران تجاوز کردند و آغازگر جنگی خانمانسوز شدند که هشتسال به طول انجامید و پس از به جا گذاشتن یک میلیون کشته و وارد آوردن ۱۱۹۰ میلیارد دلار آسیب و زیانکاری به طرفین جنگ پایان یافت. از ورود جنگندههای صدام حسین در ۱۳ فروردین ۱۳۵۸ به آسمان خوزستان تا آغاز همهجانبۀ جنگ در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ بیش از ۵۶۰ درگیری در مرزهای ایران و عراق روی داد. در آن هشت سال، ایرانیان نوروز را هرسال با آرزوی پایان یافتن جنگ در زیر آتش و گلوله و بمب برگزار کردند.
در نخستین فروردین پس از انقلاب ۱۳۵۷ هواپیماهای جنگی عراق به حریم هوایی ایران تجاوز کردند و آغازگر جنگی خانمانسوز شدند که هشتسال به طول انجامید© Réseaux sociaux
مردم افغانستان نیز سالها جشن نوروز را در شرایط جنگی و مانند مردم ایران در زیر آتش و گلوله و بمب برگزار کردهاند. پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به مرکز تجارت جهانی در نیویورک و «پنتاگون» در شهر آرلینگتون ویرجینیا، «جورج دبلیو بوش»، رئیسجمهور ایالات متحد آمریکا، از طالبان خواست جنگجویان القاعده و رهبرشان، اُسامه بن لادن، را دستگیر کنند و تحویل آمریکا دهند. با خودداری طالبان از پذیرش درخواست دولت آمریکا، جورج دبلیو بوش فرمان حمله به افغانستان را در ۷ اکتبر ۲۰۰۱ با نام رسمی «عملیات بلندمدت آزادی» صادر کرد.
