وقتی مسیر تغییر در حاکمیت به بنبست میرسد، جامعه وارد لحظهای خطرناک میشود چراکه انسداد سیاسی ازطرفی میتواند به فرسایش امید، عادیشدن بیعدالتی و گسترش بیتفاوتی و انفعال جمعی؛ و از طرف دیگر می تواند به کنشگری فعال بینجامد؛ و درست در همین نقطه است که مردم ناچار میشوند نسبت خود را با قدرت، مسئولیت و آینده خویش دوباره تعریف کنند.
در چنین وضعیتی، پرسش اصلی جامعه نخبگانی دیگر این نیست که «حاکمیت چه خواهد کرد»، بلکه این است که «جامعه چه میخواهد-و باید- بکند». تاریخ نشان میدهد جوامعی که در لحظات انسداد، به انفعال پناه بردهاند، عملاً میدان را به بازتولید همان ساختارهای بسته واگذار کردهاند. در مقابل، جوامعی که کنشگری آگاهانه، سازمانیافته و مدنی را برگزیدهاند، توانستهاند حتی در تنگترین شرایط، شکافهایی در دیوار بنبست ایجاد کنند. این کنشگری الزاماً به معنای شورش یا تخریب نیست؛ بلکه میتواند از مسیر آگاهیبخشی، همبستگی اجتماعی، بازسازی نهادهای مدنی، و تمرین مسئولیتپذیری جمعی عبور کند. و درست همین انتخاب است که آینده را شکل میدهد؛ و این یعنی گشایش راهی تازه در دل وضعیتهای بسته.
مجله "انجمن" در راستای همین امر- در ادامه میزگردهای تخصصی خود- این بار به سراغ نشست عمومی تری با نخبگان رفته است. گزارش تفصیلی این نشست در شماره ۳۳ مجله انجمن منتشر خواهد شد.
